การเชื่อม TIG ถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกในอเมริกา (สหรัฐอเมริกา) ในปี 1936 โดยรู้จักกันในชื่อการเชื่อมด้วยอาร์กอาร์กอน การเชื่อม TIG ช่วยให้ได้รอยเชื่อมคุณภาพสูงโดยใช้ก๊าซเฉื่อยเป็นตัวช่วยในการเชื่อม และได้ผลลัพธ์การเชื่อมที่สะอาด วิธีการเชื่อมนี้เป็นวิธีการเชื่อมแบบอเนกประสงค์ ไม่ว่าจะเป็นวัสดุ ความหนาของผนัง หรือตำแหน่งการเชื่อมใดก็ตาม
ข้อดีของวิธีการเชื่อมแบบนี้คือแทบไม่มีสะเก็ดไฟและมลพิษเกิดขึ้นเลย อีกทั้งยังรับประกันได้ว่าจะได้รอยเชื่อมคุณภาพสูงหากใช้งานอย่างถูกต้อง การป้อนวัสดุเชื่อมและกระแสไฟฟ้าไม่ได้เชื่อมโยงกัน ทำให้การเชื่อม TIG เหมาะสำหรับการเชื่อมชั้นแรกและงานเชื่อมในตำแหน่งต่างๆ
อย่างไรก็ตาม การเชื่อม TIG จำเป็นต้องใช้ช่างเชื่อมที่มีความชำนาญและทักษะในการใช้งาน รวมถึงความรู้เกี่ยวกับการใช้แรงดันและกระแสไฟฟ้าที่ถูกต้อง ซึ่งจะช่วยให้ได้ผลลัพธ์การเชื่อม TIG ที่สะอาดและดีที่สุด และผมคิดว่านี่คือข้อเสียของการเชื่อม TIG
ดังที่คุณเห็นในภาพ หลังจากที่คุณกดสวิตช์ของไฟฉายแล้ว ก๊าซจะเริ่มไหล และเมื่อปลายไฟฉายสัมผัสกับพื้นผิวของโลหะ จะเกิดการลัดวงจร เนื่องจากความหนาแน่นของกระแสไฟฟ้าสูงที่ปลายไฟฉาย โลหะจะเริ่มระเหยกลายเป็นไอ ณ จุดสัมผัส และเกิดประกายไฟขึ้น โดยมีก๊าซปกคลุมอยู่ด้วย
การตั้งค่าแรงดัน/อัตราการไหลของแก๊ส
อัตราการไหลของแก๊สมีหน่วยเป็นลิตร/นาที และขึ้นอยู่กับขนาดของบ่อหลอมโลหะ เส้นผ่านศูนย์กลางของอิเล็กโทรด เส้นผ่านศูนย์กลางของหัวฉีดแก๊ส ระยะห่างของหัวฉีดจากพื้นผิวโลหะ การไหลของอากาศโดยรอบ และชนิดของแก๊สปกคลุม
หลักการง่ายๆ คือ ควรเติมก๊าซปกคลุม 5 ถึง 10 ลิตรลงในอาร์กอนซึ่งเป็นก๊าซปกคลุมอยู่แล้ว และสำหรับอิเล็กโทรดทังสเตนที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย ควรเติมในอัตรา 1 ถึง 4 มิลลิเมตรต่อนาที
ตำแหน่งคบเพลิง
เช่นเดียวกับการเชื่อม MIG ตำแหน่งของหัวเชื่อมก็มีความสำคัญมากเช่นกันเมื่อใช้การเชื่อม TIG ตำแหน่งของหัวเชื่อมและแท่งอิเล็กโทรดจะส่งผลต่อผลลัพธ์การเชื่อมที่แตกต่างกัน
ตัวอิเล็กโทรดเองก็เป็นวัสดุสิ้นเปลืองในการเชื่อม TIG เช่นกัน โดยปกติแล้ว การเลือกใช้วัสดุสิ้นเปลืองในการเชื่อมจะเป็นไปในลักษณะเดียวกับการเลือกชนิดของโลหะ อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุผลทางโลหะวิทยา จำเป็นต้องเลือกวัสดุสิ้นเปลืองในการเชื่อมที่แตกต่างจากโลหะหลักเมื่อมีการใช้ธาตุผสมบางชนิด
กลับมาที่เรื่องตำแหน่งของหัวเชื่อม คุณสามารถใช้ตำแหน่งต่างๆ ของหัวเชื่อม TIG และแท่งอิเล็กโทรดขณะเชื่อมโลหะชนิดต่างๆ ได้ ดังนั้นตำแหน่งของหัวเชื่อมจึงขึ้นอยู่กับชนิดของโลหะที่เชื่อม โดยมีโลหะเชื่อมพื้นฐาน 4 ชนิด ได้แก่:
ข้อต่อรูปตัวที
ข้อต่อมุม
ข้อต่อก้น
ข้อต่อแลป
คุณสามารถนำตำแหน่งหัวเชื่อมเหล่านี้ไปใช้กับงานที่คุณต้องการทำได้ และเมื่อคุณคุ้นเคยกับตำแหน่งหัวเชื่อมข้อต่อโลหะต่างๆ แล้ว คุณก็สามารถเรียนรู้เกี่ยวกับพารามิเตอร์การเชื่อมได้
พารามิเตอร์การเชื่อม
ในการเลือกพารามิเตอร์การเชื่อม ต้องสังเกตว่าเฉพาะกระแสไฟฟ้าเท่านั้นที่ตั้งค่าได้จากเครื่องเชื่อม ส่วนแรงดันไฟฟ้าจะถูกกำหนดโดยความยาวของอาร์ค ซึ่งควบคุมโดยช่างเชื่อม
ดังนั้น ความยาวของส่วนโค้งที่มากขึ้นจึงต้องการแรงดันไฟฟ้าของส่วนโค้งที่สูงขึ้น กระแสเชื่อม 45 แอมแปร์ต่อมิลลิเมตรของความหนาของโลหะถูกใช้เป็นค่าอ้างอิงสำหรับกระแสที่เพียงพอสำหรับการเชื่อมเหล็กเพื่อให้ได้การแทรกซึมเต็มที่
โพสต์โดย บริษัท เหวินโจว เทียนหยู อิเล็กทรอนิกส์ จำกัด
วันที่โพสต์: 12 มิถุนายน 2566